8 δεδομένα για τον καταρράκτη – που ίσως δεν γνωρίζετε – από τον Δρ. Κανελλόπουλο

Ο καταρράκτης είναι μία από τις συχνότερες οφθαλμικές παθήσεις στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι ηλικίας άνω των 65-70 ετών πάσχουν από αυτόν, καθώς και ότι στην Ευρώπη χειρουργούνται ετησίως περισσότερα από 4,5 εκατομμύρια ασθενείς για να απαλλαγούν από την μείωση της όρασης που τους προκαλεί, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Αρχή (Eurostat).

Είναι ενδιαφέρον ότι σε χώρες όπως η Γαλλία πραγματοποιούνται 1 εκατομμύριο επεμβάσεις ετησίως (μία για κάθε 67 άτομα του γενικού πληθυσμού), ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι πραγματοποιούνται κάθε χρόνο μόλις 70.000 έως 80.000 ανάλογες επεμβάσεις, που αντιστοιχούν σε λιγότερες από τις μισές. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι υπολείπονται οι οφθαλμολογικές υπηρεσίες που θα έπρεπε να αναλογούν, για την βελτίωση της όρασης και της συναφούς ασφάλειας και ποιότητας ζωής για τους Έλληνες συμπολίτες μας της τρίτης ηλικίας.

Παρότι ο αριθμός των επεμβάσεων είναι σχετικά μικρός, το επίπεδο των επεμβάσεων είναι υψηλό. Στη χώρα μας, η επέμβαση καταρράκτη πραγματοποιείται με εξαιρετική τεχνολογία και τεχνογνωσία από πολλές κρατικές και ιδιωτικές μονάδες, όπως οι μονάδες ημερήσιας νοσηλείας που έχουν επίπεδο παραμονής στον επεμβατικό χώρο 1-2 ωρών. Η επιστημονική μας ομάδα διακρίθηκε παγκοσμίως, όταν “έσπασε” το μέχρι τότε όριο τομής της επέμβασης και από τα 2,5 χιλιοστά το έφερε στα 1,6 χιλιοστά. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο της Οφθαλμολογίας στην Ελλάδα και την παγκόσμια θέση που διατηρεί σε καινοτομίες.

Μολονότι ο καταρράκτης είναι πολύ συχνός, πολλά δεδομένα γι’ αυτόν δεν είναι ευρέως γνωστά.

1. Δεν υπάρχει μόνο ένας τύπος καταρράκτη.

Στη διάρκεια της ζωής μας, ο φυσικός φακός του ματιού που βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα του, αρχίζει σταδιακά να χάνει τη διαύγειά του. Η αδιαφάνεια αυτή είναι η έναρξη του καταρράκτη, ο οποίος όμως διαγιγνώσκεται όταν το θόλωμα του φυσικού φακού αρχίζει να προκαλεί συμπτώματα που αντιλαμβάνεται ο ασθενής. Αυτό συνήθως παρατηρείται σταδιακά στις ηλικίες άνω των 50 ετών.

Ο πιο συχνός τύπος καταρράκτη αναπτύσσεται κυρίως στο κέντρο του οφθαλμικού φακού και σταδιακά διαχέεται στον υπόλοιπο φακό. Η μορφή αυτή σχετίζεται με την ηλικία και είναι ο λεγόμενος πυρηνικός καταρράκτης. Ένας άλλος τύπος είναι ο φλοιώδης καταρράκτης, ο οποίος αναπτύσσεται κυρίως στην περιφέρεια – στα εξωτερικά τοιχώματα του φυσικού οφθαλμικού φακού αντί για το κέντρο του. Υπάρχει επίσης ο οπίσθιος υποκαψικός καταρράκτης, ο οποίος αναπτύσσεται στο πίσω μέρος του ματιού.

Ο οπίσθιος υποκαψικός καταρράκτης εμφανίζεται σε νεαρότερα άτομα, έπειτα από τραύμα ή εκτεταμένη χρήση κορτιζονούχων κολλύριων, ρινικών σπρέι, εισπνεόμενων φαρμάκων για τους πνεύμονες, ακόμα και θεραπειών από το στόμα. Αυτός ο τύπος εξελίσσεται ταχύτερα από τον πυρηνικό και τον φλοιώδη καταρράκτη.

Κάθε τύπος προκαλεί προοδευτική μείωση της όρασης, που είναι πιθανό να διαφύγει της προσοχής του ασθενούς.

2. Ακόμα και ένα μωρό μπορεί να γεννηθεί με καταρράκτη.

Μερικές φορές γεννιέται ένα μωρό που πάσχει από καταρράκτη ή τον εκδηλώνει νωρίς στη ζωή του. Αυτός ονομάζεται συγγενής (εκ γενετής) καταρράκτης, και μπορεί να οφείλεται σε κληρονομικότητα (ιδιαίτερα του χρωμοσώματος 11), ορισμένα συγγενή νοσήματα ή σε λοίμωξη (συνήθως ερυθρά) ή τραυματισμό κατά την ενδομήτρια ζωή. Ο συγγενής καταρράκτης συνήθως γίνεται αντιληπτός κατά τις εξετάσεις ρουτίνας στις οποίες υποβάλλονται τα νήπια, οπότε και αντιμετωπίζεται. Όσο πιο νωρίς γίνει αντιληπτός και αντιμετωπιστεί, τόσο καλύτερα θα αναπτυχθεί η όραση του παιδιού.

3. Ο καταρράκτης δεν χρειάζεται να «ωριμάσει» για να χειρουργηθεί.

Η απόφαση για χειρουργική επέμβαση στους ηλικιωμένους λαμβάνεται με βάση τις επιπτώσεις του καταρράκτη στην καθημερινή ζωή. Η λειτουργικότητα της όρασης και η συναφής ασφάλεια που προσφέρει στον πάσχοντα πρέπει να αξιολογούνται σε πολλαπλές συνθήκες φωτισμού. Είναι ατυχές ότι συνήθως η οπτική ικανότητα αξιολογείται σε σκοτεινές συνθήκες, ενώ κάποιος ασθενής μπορεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο έντονο φως ή όταν αντικρίζει έντονα φώτα κατά την οδήγηση το βράδυ.

Για το σκοπό αυτό η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (AAO) έχει θεσπίσει μερικά βασικά ερωτήματα, που αφορούν τις καθημερινές δραστηριότητες, την ικανότητα ασφαλούς οδήγησης τη νύκτα και την ενασχόληση με υπαίθριες δραστηριότητες. Ρόλο παίζει επίσης το αν τα συμπτώματα του ασθενούς υποχωρούν με άλλους τρόπους (π.χ. με πιο έντονο φωτισμό στο σπίτι, με μεγεθυντικό φακό κατά το διάβασμα, με γυαλιά ηλίου με πολωμένους φακούς κ.λπ.). Αν οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δείξουν ότι ο καταρράκτης επηρεάζει την καθημερινότητα του πάσχοντος, πρέπει να χειρουργηθεί. Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν το θόλωμα του φακού έχει μειώσει κατά περίπου 50% την όρασή του.

4. Ο σακχαρώδης διαβήτης αυξάνει τις πιθανότητες εκδήλωσης καταρράκτη αργότερα στη ζωή.

Ο οφθαλμικός φακός τροφοδοτείται με οξυγόνο και γλυκόζη (σάκχαρο) από το υδατοειδές υγρό, ένα διαυγές υγρό που παρεμβάλλεται ανάμεσα στον κερατοειδή χιτώνα (βρίσκεται στην επιφάνεια του ματιού) και τον φακό. Όταν ένας ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη δεν ρυθμίζει καλά το σάκχαρό του, τα κύτταρα του φακού δέχονται περίσσεια γλυκόζης. Σταδιακά μπορεί να θολώσουν, να γίνουν αδιαφανή και να οδηγήσουν πρόωρα στον καταρράκτη.

5. Το χρώμα των ματιών επηρεάζει τον κίνδυνο αναπτύξεως καταρράκτη.

Μελέτες έχουν δείξει πως όσοι έχουν σκούρα καστανά μάτια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καταρράκτη, σε σύγκριση με όσους έχουν ανοικτόχρωμα μάτια. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως όσοι έχουν γαλάζια ή ανοικτά πράσινα μάτια είναι προστατευμένοι.

Επειδή, εξάλλου, η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλίου (UV) είναι γνωστός συμβάλλοντας παράγοντας στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης οφθαλμοπάθειας, φροντίστε να φοράτε χειμώνα-καλοκαίρι γυαλιά ηλίου με φίλτρα που θα απορροφούν αποτελεσματικά την UV.

6. Ο καταρράκτης δεν υποτροπιάζει μετά την χειρουργική διόρθωσή του.

Κατά την επέμβαση ο χειρουργός οφθαλμίατρος κάνει μια μικρή τομή στην επιφάνεια του ματιού και αφαιρεί τον θολωμένο φυσικό φακό. Ύστερα, τοποθετεί έναν ειδικό, συνθετικό φακό (ενδοφακός), ο οποίος δεν θολώνει. Ωστόσο πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν μέσα σε λίγους μήνες έως 1-2 χρόνια από την επέμβαση νέο θόλωμα στην όρασή τους. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα εντοπίζεται στη μεμβράνη (περιφάκιο) που στηρίζει τον τεχνητό φακό. Το περιφάκιο είναι ένα φυσικό ανατομικό στοιχείο – το μόνο από τον φυσικό φακό που δεν αφαιρείται κατά την χειρουργική διόρθωση του καταρράκτη.

Το θόλωμα του περιφακίου λέγεται «δευτερογενής καταρράκτης» και αντιμετωπίζεται με λέιζερ, αλλά χωρίς να γίνει τομή στο μάτι.

7. Η υψηλού βαθμού μυωπία αυξάνει τις πιθανότητες επιπλοκών μετά την εγχείρηση καταρράκτη.

Μελέτες έχουν δείξει πως η επέμβαση καταρράκτη σε ασθενείς με υψηλού βαθμού μυωπία, συσχετίζεται μετεγχειρητικά με αυξημένο κίνδυνο αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. Η πιθανότητα να συμβεί αυτό είναι μία στις 100, ενώ στους ασθενείς με καταρράκτη χωρίς μυωπία είναι μία στις 500.

Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι μία δυνητικά σοβαρή κατάσταση, η οποία συμβαίνει απότομα και απαιτεί επείγουσα επεμβατική αντιμετώπιση. Όταν εκδηλωθεί, ο ασθενής μπορεί να «βλέπει» ξαφνικές λάμψεις ή αστραπές (φωταψίες) ή «μυγάκια» ή κινούμενα στίγματα μέσα στο οπτικό του πεδίο (μυιοψίες). Μπορεί επίσης να παρουσιάσει θόλωση ή απώλεια της όρασης σε ένα μέρος του οπτικού πεδίου (σαν να έχει πέσει μπροστά του μία σκούρα κουρτίνα).

Αν έχετε υψηλού βαθμού μυωπία και προγραμματίζετε επέμβαση καταρράκτη, ο οφθαλμίατρός σας θα σας ενημερώσει αναλυτικά για το ενδεχόμενο αυτό και την πρόληψη που απαιτείται.

8. Μερικές φορές ο οφθαλμίατρος συνιστά επέμβαση καταρράκτη και στα δύο μάτια, παρότι η όραση στο ένα παραμένει ικανοποιητική.

Στους περισσότερους ασθενείς η χειρουργική επέμβαση για τον καταρράκτη συνήθως γίνεται στο ένα μάτι, ενώ το δεύτερο χειρουργείται όταν η όραση θολώσει και σε αυτό αρκετά. Μερικές φορές όμως τα δύο μάτια πρέπει να χειρουργηθούν την ίδια μέρα, ακόμα κι αν το ένα έχει ακόμα ικανοποιητική όραση. Αυτό μπορεί π.χ. να προταθεί για να διαφυλαχτεί η ισορροπία και να αποφευχθούν τυχόν πτώσεις, καθώς στους ηλικιωμένους οδηγούν συχνά σε κατάγματα οστών ή ακόμα και σε μη-τραυματικά αιματώματα στο κεφάλι. Η ταυτόχρονη επέμβαση μπορεί επίσης να προταθεί για την μείωση του κινδύνου ανάπτυξης μιας σοβαρής μορφής γλαυκώματος (γλαύκωμα ανοικτής γωνίας).

Τί είναι ο καταρράκτης; – Επεξηγηματικό Video

Στη διάρκεια της ζωής μας, ο φυσικός φακός που βρίσκεται εντός του οφθαλμού αρχίζει σταδιακά να χάνει τη διαύγειά του. Όταν αυτή η αδιαφάνεια αρχίζει να γίνεται συμπτωματική, κατά την έκτη και έβδομη δεκαετία της ζωής, τότε λέμε ότι εμφανίζεται καταρράκτης.

Η θόλωση του φακού, λόγω καταρράκτη, μπορεί να προκαλέσει σημαντική μείωση της όρασης στις καθημερινές δραστηριότητες, τόσο κοντά όσο και μακριά. Τα πρώτα συμπτώματα είναι συνήθως εμφανή κατά την οδήγηση το βράδυ, όπου παρατηρείται ιδιαίτερη δυσκολία στα φώτα των αυτοκινήτων με τα οποία διασταυρωνόμαστε.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το φως διαθλάται στο φακό του ματιού, ο οποίος είναι θαμπός και δημιουργούνται προβλήματα στην ποιότητα και την ευκρίνεια της εικόνας.

Το όνομα της πάθησης οφείλεται στον Έλληνα ιατρό της αρχαιότητας Κλαύδιο Γαληνό, στον οποίο αποδίδεται η διατύπωση ότι ο καταρράκτης είναι σαν να βλέπει κάποιος να τρέχουν μπροστά του τα νερά ενός καταρράκτη.

Επέμβαση καταρράκτη – Επεξηγηματικό Video

Ποιοι είναι οι τύποι του καταρράκτη;

Ο πυρηνικός καταρράκτης, ο πιο συχνός τύπος, αφορά στη διάχυτη θόλωση του φακού. Όταν η θόλωση αυτή γίνεται στον εξωτερικό κυρίως φλοιό, ονομάζεται φλοιώδης καταρράκτης.

Συνήθως σε περιπτώσεις παρατεταμένης χρήσης κορτιζόνης, θολώνει κυρίως το οπίσθιο μέρος του φακού, όπου δημιουργείται ο οπίσθιος υποκαψικός καταρράκτης. Πιο σπάνια, συναντιούνται οι εκ γενετής καταρράκτες και οι πολικοί, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από θολερότητα μόνο στο κεντρικό μέρος του φακού.

Βασικό χαρακτηριστικό όλων των παραπάνω τύπων αποτελεί η θόλωση της ποιότητας και της ευκρίνειας της όρασης.

Καταρράκτης ανατομία ματιού

Πότε εμφανίζεται;

Ο καταρράκτης εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεταξύ της έκτης και έβδομης δεκαετίας της ζωής τους. Μπορεί να εμφανιστεί όμως και σε άτομα μικρότερα σε ηλικία.

Περιπτώσεις παθήσεων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η χρήση ορισμένων φαρμάκων (όπως η λήψη κορτιζόνης για μεγάλο χρονικό διάστημα), ατυχήματα με τραυματισμό του οφθαλμού, η υψηλή μυωπία (πάνω από 10 βαθμούς, κυρίως σε γυναίκες), μπορούν να προδιαθέσουν για ταχύτερη εμφάνιση καταρράκτη.

Αθροιστικά, το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, δείχνουν να έχουν κάποια σχέση με πρόωρη καταρρακτογέννεση.

Συμπτώματα του καταρράκτη

Καταρράκτης
Μάτι που δείχνει το φυσικό φακό

Ο καταρράκτης επηρεάζει μόνο την αίσθηση της όρασης. Αρχικά οι οδηγοί, αντιλαμβάνονται δυσκολίες στη βραδινή οδήγηση. Γενικά η όραση γίνεται θαμπή, ομιχλώδης με φωτοστέφανα στα φώτα και εμφανίζεται διπλωπία, όπου το μάτι με τον πιο προχωρημένο καταρράκτη βλέπει κάποια είδωλα διπλά.

Παρατηρείται αλλαγή στη συνταγή των γυαλιών, ενώ συνήθως αυξάνεται η μυωπία ή μειώνεται η υπερμετρωπία αντίστοιχα. Δυσκολία παρατηρείται ακόμα σε συνθήκες έντονου φωτός, με ενδεικτικό παράδειγμα την κατάβαση σκάλας με άσπρα σκαλοπάτια, τις μέρες με πολύ ήλιο.

Επιπλέον αναφέρεται συχνά απώλεια της αντίληψης της έντασης των χρωμάτων (σαν ξεθωριασμένα), γεγονός που επιβεβαιώνεται με την αφαίρεση του καταρράκτη, όπου ξαφνικά το περιβάλλον γίνεται πιο πολύχρωμο και έντονο.

Η αντιμετώπιση του καταρράκτη

Σε κάθε περίπτωση και τύπο καταρράκτη, η αφαίρεσή του επεμβατικά είναι η μόνη λύση. Κατά την επέμβαση, ο φυσικός και θαμπός κρυσταλλοειδής φακός αφαιρείται, και στη θέση του τοποθετείται ένας νέος διάφανος συνθετικός φακός. Ο συνθετικός φακός τοποθετείται μία φορά, καθώς είναι ανεξίτηλος και μπορεί να διατηρηθεί σε όλη τη ζωή του παθόντος ή της παθούσας.

Στη Μονάδα Ημερήσιας Νοσηλείας (Μ.Η.Ν.) Laservision, η ομάδα μας έχει σαν στόχο την υψηλότερη δυνατή ποιότητα ιατρικής φροντίδας, προσφέροντας παράλληλα τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια για τη βέλτιστη και πιο βραχύχρονη μετεπεμβατική ανάρρωση. Αυτοί οι στόχοι εξυπηρετούνται από τη μακρά τεχνογνωσία, την επιστημονική κατάρτιση και τον τεχνολογικό εξοπλισμό που διαθέτει η ομάδα μας, η οποία είναι γνωστή σε παγκόσμιο επίπεδο για τις καινοτομίες που έχει εφαρμόσει στη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της επέμβασης καταρράκτη, κυρίως με τεχνικές laser.

Επέμβαση καταρράκτη

Πριν από την επέμβαση

Όπως ισχύει για τις περισσότερες επεμβάσεις, ένα μεγάλο ποσοστό επιτυχίας της επέμβασης αφαίρεσης του καταρράκτη στηρίζεται στον προεπεμβατικό έλεγχο.

Η προεπεμβατική εξέταση αφορά στον έλεγχο ολόκληρου του οφθαλμού. Από το πρόσθιο μέρος, τον κερατοειδή, προς το εσωτερικό του, την ίριδα, τον φακό, και τέλος το οπίσθιο μέρος με το υαλώδες, τον αμφιβληστροειδή με την ωχρά κηλίδα και το οπτικό νεύρο.

Αξιολογείται η οπτική οξύτητα, η ενδοφθάλμια πίεση, η θόλωση του κρυσταλλοειδή φακού, ο κερατοειδής τόσο στο επιθήλιο (OCT τομογραφία) όσο και στο ενδοθήλιο, με τη χαρτογράφηση των κυττάρων του. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην χαρτογράφηση της κυρτότητας και παχυμετρίας του κερατοειδή, αφού ιδιαίτερα σε Έλληνες ασθενείς εντοπίζεται μία ανωμαλία, ο κερατόκωνος, που ίσως να μην έχει αξιολογηθεί ποτέ στη ζωή τους. Μελετάται ενδελεχώς με οφθαλμοσκόπηση η ωχρά κηλίδα και η οπτική θηλή. Γίνεται λήψη βιομετρίας με πολύ εξελιγμένες τεχνολογικά συσκευές, Lenstar και IOL master, έτσι ώστε να γίνει ο βέλτιστος δυνατός και εξατομικευμένος υπολογισμός του ενδοφακού που θα χρησιμοποιηθεί.

Προτεραιότητα πριν την επέμβαση, αποτελεί η αξιολόγηση από τον έμπειρο  χειρουργό-οφθαλμίατρο, για το ποιο θα είναι το πιθανό όφελος του/της ασθενούς από την αφαίρεση του καταρράκτη, όπως για παράδειγμα σε περιπτώσεις ασθενών με προβλήματα στην ωχρά κηλίδα, όπου με εξειδικευμένες εξετάσεις (PAM/RAM) έχουμε μία πρόβλεψη για την μετεπεμβατική όραση.

Οδηγούμαστε πλέον σε εξατομίκευση της επέμβασης αφαίρεσης του καταρράκτη, και στα παραπάνω συμβάλλουν επίσης η τεχνική καθώς και ο εξοπλισμός που θα χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Χρησιμοποιείται τεχνολογία για τη διόρθωση ακόμη και του ελάχιστου αστιγματισμού που παρουσιάζει ένας οφθαλμός, τοποθετώντας ειδικούς τορικούς ενδοφακούς, οι οποίοι εμπεριέχουν τον αστιγματισμό αυτό, με σκοπό τη βέλτιστη οπτική λειτουργία.

Όσον αφορά τώρα την τεχνική αφαίρεσης του καταρράκτη, κατά τη διάρκεια της επέμβασης γίνεται χρήση υπερήχων ή φακοθρυψίας. Η επέμβαση με πραγματικό laser γίνεται με δύο πρωτοποριακές τεχνολογίες που διαθέτουμε, το nanosecond και το femtosecond laser, όπου συνδυασμένα και χωρίς τη χρήση νυστεριού, ολοκληρώνουν την επέμβαση με εξαιρετικά αποτελέσματα και με τον ακριβέστερο δυνατό τρόπο.

Μετά από πολύχρονη εμπειρία κυρίως με ιδιαίτερες και δύσκολες καταστάσεις καταρρακτών, γνωρίζουμε πως καμία τεχνολογία, όσο εξελιγμένη κι αν είναι, δεν αντικαθιστά την εμπειρία και τα έγκαιρα αντανακλαστικά του χειρουργού-οφθαλμιάτρου, ο οποίος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο, με την εμπέδωση των παραπάνω τεχνολογιών για την απόδοση του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος.

Πρωτοπορίες

Το 1998 το nanosecond, και το 2012 to femtosecond laser που χρησιμοποιήθηκαν πρωτοποριακά από την ομάδα μας στην επέμβαση αφαίρεσης καταρράκτη, αποτέλεσαν σημαντικό σταθμό στη βελτίωση των αποτελεσμάτων και τη μεγιστοποίηση της ασφάλειάς της. Το 1999 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επέμβαση παγκοσμίως με nanosecond laser και με τομή μικρότερη των 2mm (1.6mm) κάτι που οδήγησε τις τεχνολογίες που ακολούθησαν να χρησιμοποιούν λιγότερη ενέργεια και μικρότερες τομές.

Οι επιλογές που υπάρχουν για την επιλογή του κατάλληλου ενδοφακού είναι πολλές. Η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων προς επέμβαση επιλέγει μονοεστιακό ενδοφακό, όπου προσφέρεται βέλτιστη δυνατή μακρινή όραση και χρήση πρεσβυωπικών γυαλιών για την κοντινή εργασία. Εδώ να αναφέρουμε πως χρησιμοποιούμε στο 60% των περιστατικών μας τορικούς μονοεστιακούς ενδοφακούς για τη διόρθωση του αστιγματισμού, και αυτό αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ και πρωτοπορία στην Ελλάδα από το 2006.

Όμως η εξατομικευμένη αντιμετώπιση της πάθησης δε σταματά εκεί. Φακοί πολυεστιακοί ή προσαρμοστικοί (ή ακόμη και ειδικής κατασκευής ενδοφακοί με στήριξη οπισθοΐριδική ή σκληρική) μπορούν να χρησιμοποιηθούν, σε περιπτώσεις όπου η στήριξη συμβατικού ενδοφακού είναι αδύνατη (σαθρή στήριξη περιφακίου ή Ζηννείου ζώνης κλπ).

Αποτελεσματικότητα

Μία επέμβαση αφαίρεσης καταρράκτη είναι σχετικά απλή και διαρκεί λιγότερο από 15 λεπτά. Η παραμονή στην επεμβατική μας μονάδα είναι περίπου 2 ώρες, και μέσα σε λίγες ώρες μετά την επέμβαση η βελτίωση της ποιότητας και της ποσότητας της όρασης είναι εμφανής.

Η επεμβατική αφαίρεση του καταρράκτη αποτελεί την πιο συχνή επέμβαση στον άνθρωπο στις πολυπληθέστερες χώρες του κόσμου. Σε σχέση με στατιστικές στη Γαλλία με 1.000.000 επεμβάσεις καταρράκτη το χρόνο και τις Ηνωμένες Πολιτείες με 2.500.000 επεμβάσεις, στην Ελλάδα πραγματοποιούνται περίπου 60.000 επεμβάσεις ετησίως. Αν αναγάγουμε τα αποτελέσματα αυτά σύμφωνα με τον πληθυσμό κάθε χώρας, στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι πολύ μικρό, και οφείλεται όχι σε μικρότερη εμφάνιση της νόσου αλλά δυστυχώς στη μειωμένη δυνατότητα των Ελλήνων και των Ελληνίδων να έχουν πρόσβαση σε καλές υπηρεσίες υγείας, στη λήψη σωστής ενημέρωσης και διάθεση της αποφασιστικότητας για σημαντική βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους.

Γενικά, επικρατεί η πεποίθηση ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς δεν έχουν την ανάγκη καλύτερης όρασης. Οι απλές χαρές της ζωής όπως η οδήγηση, η τηλεόραση, διάφορα χόμπι και η επαφή με τα μέλη της οικογένειας δεν αξιολογούνται με τη μέτρηση της όρασης στο σκοτάδι ή σε κάποιο οφθαλμιατρείο.

Η διόρθωση του καταρράκτη είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η κοινωνία μας για την αξιοπρεπή, υγιή και άνετη διαβίωση των ανθρώπων.

Επιπλοκές

Παρόλο που στη δυτική ιατρική ο καταρράκτης θεωρείται η πιο ασφαλής επέμβαση στον άνθρωπο, καμία επέμβαση δεν έχει μηδενικό ποσοστό επιπλοκών. Οι μετεπεμβατικές οδηγίες αφορούν κυρίως στην αποφυγή του πλυσίματος και τριψίματος του οφθαλμού στον οποίο έγινε η επέμβαση, για μία εβδομάδα τουλάχιστον. Καθ’ όλη την εβδομάδα, μπορεί να πραγματοποιηθεί διάβασμα, οδήγηση, σκύψιμο και άρση βάρους, εκτός από πλύσιμο του προσώπου και λούσιμο του κεφαλιού με τον συνηθισμένο τρόπο. Δίνονται αναλυτικές οδηγίες για όλο το διάστημα που απαιτούνται προφυλάξεις, και εν συνεχεία μπορεί να γίνει πλήρης επαναφορά στις δραστηριότητες του ατόμου.

Επανεμφάνιση του καταρράκτη

Μήνες ή χρόνια μετά την επέμβαση του καταρράκτη, η όρασή σας μπορεί να θολώσει και πάλι. Παρόλο που αυτή η κατάσταση αναφέρεται βιβλιογραφικά ως δευτερογενής καταρράκτης, αυτό δεν οφείλεται στο ότι ξαναδημιουργείται η πάθηση, αλλά ότι, απλώς, υπάρχει «θόλωση» του περιφακίου (μεμβράνη στήριξης του ενδοφακού). Η κατάσταση αυτή θεραπεύεται πολύ γρήγορα και  ανώδυνα με ειδικό laser (YAG), χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση.